Ne ara yitirdim ben seni …

Tenime soğuk işlemiyor artık yalnızlık kabuk bağlamış üzerine.Oysa biz seninle soğuk sıcak acı tatlı ne varsa hissederdik ne ara yitirdim ki ben seni.Giderken etrafa kederini sıçratma demiştim sen ne ara savurdun ruhunun kırıntılarına beni?Bin parçaya bölünmüş bir ölümsüzlükle cezalandırmışsın sen beni...Kaybettiğim ruhumun anısına her gece beceriyorum zavallı tenimi sadece on saniye görebilmek için seni gözlerimin yitik ışığında...

Olay mahalline dokunma demiştim sana ne ara aldın elimden seni her gece öldüren kalemimi? Mahrum bıraktın beni bekleyen boş satırlardan aciz idelerimi.

Düşünce havuzunda ne ara boğdun sen beni çıkış yolunu kapatıp ? Bilirim hiç paylaşamazsın beni ondan hapsedip gittin ki seni beklediğim soğuk mavi odaya beni!Çıkmaya niyetim yok ama bir nefes pay bırak bari … Ne ara aldın hislerimi hem bakıp tanıdık duygulara bize uzaktan hemde hiç yaşamamış gibi?!Cehennemde olmak değil de korkum ... Ya arafta kalırsam hep diye acım...

Bu nasıl bir ceza ki böyle gözyaşlarımı içime akıtarak boğulana kadar başımda beklemek?Senden başkası tasarlayamazdı bu ölüm planını:) Yine çok orjinalsin sevgilim teşekkür ederim sıra dışı seçimin için...